wawrzyniec

Tchnienia...
Zjawisko ze świata indiańskiej…
mitologii. Rzadkie, a przez tę rzadkość bardziej doniosłe. A na pewno bardziej
magiczne.
Tchnienia to maleńkie cząsteczki
Ducha, które „uwalniają” się pod wpływem naszych uczuć i „przepływają” między
ludźmi. Zawsze i wyłącznie na drodze
wymiany, bo także i tu obowiązuje fizyka czarów z nienaruszalną zasadą
zachowania energii.
Wzajemne uczucia i emocje są przez Indian pojmowane trochę
jak zapach, który przenosi się z powietrzem. Miłość, niechęć, czy strach „przepływają”
między dwiema osobami „doczepione” do fragmentów ludzkiej duszy.
Kiedy Tchnienie z ciebie wypływa,
wówczas stajesz się niekompletny – na twej duszy powstaje uszczerbek – a
ponieważ serce nie znosi pustki, nowe Tchnienie natychmiast zajmuje wolną
przestrzeń. Twój duch zostaje uzupełniony o odpowiedni „kawałek” ducha drugiej
osoby. W miejsce miłości, którą obdarzyłeś drugiego człowieka, wlewa się
miłość, którą on obdarzył ciebie. W miejsce nienawiści, nienawiść. Wrogość za
wrogość, niechęć za niechęć, przyjaźń za przyjaźń… - na tym polega wymiana
Tchnień.
Jest to zjawisko rzadkie. Musi
bowiem zaistnieć całkowita zgodność dusz i pragnień obojga zainteresowanych.
Dwie osoby muszą się pokochać lub znienawidzić w jednej chwili – od pierwszego
wejrzenia – i ze znaczną mocą. Tutaj nie ma miejsca na lekkie poruszenia serc.
Tchnienie jest zawsze rezultatem gwałtownego uniesienia, porywu, pasji, furii,
gorącej fali pożądania… Tchnienie jest jak grom – nie uderzy, jeśli ładunek
energii nie jest wystarczająco duży.
I jeszcze rzecz ostatnia; dla
której w ogóle warto o Tchnieniach wspomnieć:
Osoby, które wymieniły Tchnienia,
stają się braćmi ducha, na podobieństwo braci krwi. Powstaje między nimi
nierozerwalny Węzeł Mocy. Niewidoczny dla oka, niematerialny, ale realny. I
trwały, jak wiązanie atomowe.